Luxemburg mei 2015

15 Mei

's Morgens om 05.00 uur is lekker rustig op de snelweg. Via Maastricht of Antwerpen? Qua afstand maakt het niet veel uit. Het wordt Antwerpen. De A16 tot aan de grens met België, daarna de A1 richting Antwerpen ring en via de Brusselse ring de A3 richting Luik. Het lijkt een omweg maar is het niet. Een druilerige ochtend in België op weg naar Luik. Och . . het is weer even wennen aan het asfalt en geloof me maar . . het went gauw. Voorbij Luik is het nog 1,5 uur rijden en borden naar Bastogne en Luxemburg zien we al opdoemen. De A26 naar Bastogne. Een schitterende weg. We rijden door het centrum van Bastogne als we enkele herkenningspunten tegenkomen. Een paar jaren geleden zijn we hier ook geweest. Het oorlogsmuseum van Bastogne bezoeken we op de terugweg.

De borden richting Wiltz (Wooltz) doemt op. Jammer . . we hebben geen TomTom bij ons. Bewust thuis gelaten. Onze smartphones hebben gps dus waarom de TomTom? Enfin . . in het centrum komen we een dame tegen. Helaas wij verstaan haar niet en zij ons niet. Doch wijst ze de weg en inderdaad we moeten ergens boven zijn. Grand de Rue ligt inderdaad boven. Het hotel en het kasteel liggen vlak naast elkaar. We zijn te vroeg. Doch we kunnen onze bagage afleveren. 12.00 uur is inchecken. Een leuk straatje overigens deze Grand de Rue. Bevalt het eten in het hotel niet, er zijn mogelijkheden genoeg om uit eten te gaan. Goed "gegoogled" van pupje. Bovendien heb je kleine winkels waar je de broodnodige dingen kunt halen. Achter het hotel staat een kasteel, Chateau de Wiltz. Bezienswaardig is de oude put op de binnenplaats van het kasteel en de heksentoren waar de heksen die tot de brandstapel veroordeeld waren gevangen werden gehouden. De vroegere tuinen van het kasteel zijn omgebouwd tot een amfitheater. Jaarlijks moeten hier bekende artiesten, musici en toneelgezelschappen optreden, dat kan niet anders aan de posters te zien.

Het hotel biedt niet veel parkeerplaatsen voor de gasten maar wij zijn in ieder geval verzekerd van een plaatsje aldus de receptioniste. Dat is mooi want we hebben inmiddels gezien dat je hier in de Grand de Rue niet overal mag en kan parkeren. Of je moet een stukje lopen . .

In Esch sur Sure zullen we mijn familie ontmoeten. Als het goed is hebben ze in Monschau een hotelletje gepakt en van daaruit rijden ze deze richting op. Esch sur Sure is een leuk plaatsje. Natuurlijk zijn wij hier al meerdere malen geweest. Overigens waren we de begin jaren negentig vaak op vakantie geweest in Luxemburg. Vandaag op vrijdag 15 mei 2015 zijn we wederom op weg naar dit mooie plaatsje. Vroeger kon ik de wegen redelijk uit mijn hoofd. Nu is het weer even zoeken op de wegenkaart. Esch is maar 15 km rijden. In Esch aangekomen eerst een brasserie zoeken. Ik heb aan één stuk doorgereden, het is nu tijd voor koffie en een broodje. Misschien hebben ze ook wifi en kunnen we de familie "whatsappen" dat we reeds in Esch op hun wachten. Ze moeten nog een 1,5 uur rijden blijkt een paar minuten later. Hoe is het weer? Met het weer wil het nog niet vlotten. Vanmorgen tussen Brussel en Luik nog motregen gehad, nu hier in Esch is het droog doch bewolkt. Maar er wordt vanmiddag opklaringen verwacht. Petra wil haar ander jasje gebruiken maar die ligt in de koffer in het hotel. We hebben tijd zat om heen en weer naar Esch te karren dus wij naar Wiltz. Er is klaarblijkelijk een kortere route naar de stad Wiltz en de laatste 5 km rijden we door een gebied met haarspeldbochten, het is nog leuk rijden ook. Waarempel! Als we Wiltz binnenkomen is de Grand de Rue niet ver meer. Petra heeft haar andere jas gepakt en zijn we even gaan wandelen op de Grand de Rue naar de Notre Dame kerk tegenover de ING bank. Er is hier ook een parkeerplaats. In geval we geen plaatsje hebben bij het hotel, we kunnen hier nog terecht. Terug naar Esch sur Sure kan ik de korte route niet meer vinden. Had ik de Rue du Aout 31, 1942 moeten nemen? Ja want deze weg komt uit bij de Notre Dame kerk en dom van me,  Rue du Aout 31, 1942 reed ik toen we naar ons hotel zochten en dat was vanmorgen vroeg.  Leeftijd . . .

Mike en Maureen staan ons al op te wachten. Hun hotel is in Eschdorf ongeveer 5 km van Esch. We zoeken een koffiehuisje om even bij te praten terwijl langzaamaan de zon begint te schijnen. Daarna bezoeken we de beide kasteelruïnes van Esch. De meeste burchten zijn op hoge locaties gebouwd dus eerst een hele klim naar boven. We komen veel nederlanders tegen, bovendien ook heel veel motorrijders want Luxemburg is motorvriendelijk. De meeste hotels hebben een motorstalling en dat is ideaal. Mooie uitzicht over Esch sur Sure als je helemaal boven bent. Nabij Esch heb je de stuwdam. Dat weet ik nog heel goed. In 1991 om precies te zijn waren ze met een groot onderhoud bezig aan deze stuwdam. Het hele meer was drooggelegd. Spectaculair om te zien was dan de diepte als je op de stuwdam stond. Intussen is het veel veranderd. In 1991 kon je niet met de auto over de brug. Het was hier één en al bouwplaats. Nu is het hier prachtig.

We rijden de autoweg 27 op in westelijke richting langs het meer tot aan Lultzhausen. We zien watersurfers en daarom maken we een stop om te kijken en een wandeling te maken. Het weer is prachtig. Het is frisjes maar het is droog en dat is belangrijk. Het plaatsje is niet zo groot. Je treft hier een jeugdherberg aan. Ook wordt hier veel sportevenementen georganiseerd. Er staan al een aantal op het programma aldus het informatiebord.

We vervolgen ons weg richting Arsdorf maar rijden steeds verder van de Sure af. Op goed geluk nemen we een afslag. De TomTom van Mike is de kluts kwijt. Inderdaad na een korte rit over heuvelachtige landweggetjes komen we aan het water. Niet spectaculair maar wel een leuke stop voor een peukenpauze.

Het avondeten doen we in Wiltz op de Grand du Rue. Een japans restaurant maar het biedt ook europese gerechten. Helaas is de schnitzel uitverkocht. Maureen ziet friet met mayonaise wel zitten maar dat wordt het ook niet of misschien wel. Overigens hebben we lang over onze gerechten moeten nadenken. Er staan veel gerechten op de menukaart maar wat moeten we eigenlijk nemen? Een gangenmenu met een kaart zoals in Nederland kennen ze hier niet. Alleen sushi schotels en dat is niet wat wij echt willen. Het moet een warme maaltijd zijn. Thaïs hebben ze ook. Vage gerechten welke sommigen verduidelijkt worden middels foto's. Wat gaan we eten? Ik heb uiteindelijk de spareribs genomen met friet. Geen slechte keus alleen weinig spareribs voor veel geld. In Holland is dit een voorgerecht. Op de friet moeten we lang wachten. Dat hebben ze klaarblijkelijk vergeten door te geven aan de keuken. Al met al een leuke gezellige etentje in dit japans tentje.

Daarna even een buurtcafe binnengestapt. Gezellige gasten die luxemburgers en vriendelijk, niet zoals die jonge snelheidsduivels op de weg. We hebben ze zien liggen, al die bloemen en kruisjes langs de weg als je begrijpt wat wij bedoelen.

Bloedje heet in de slaapkamer, de kachel staat op 22 graden celsius. Dat zijn we niet gewend.

 

16 Mei

Daarentegen 's morgens is het weer lekker koel. Het ontbijt is prima, niet al te uitgereid. Kiezen tussen een omelet of een halve gare spiegelei om het ontbijt te beginnen. De croissantjes zijn goed. Met boter en jam helemaal toppie. Veel kamers heeft dit hotel niet. Misschien net 20 of zo. Het hoeft van mij niet zo groot te zijn. Dit formaat is prima. We rijden naar Eschdorf, via Esch sur Sure om Mike en Maureen op te halen. Daarna rijden we naar het kasteel van Bourscheid.

Voor 5 euro krijg je ook een audioguide mee. Interessante objecten of locaties zijn genummerd en toets je de juiste nummer in de audioguide, de audioguide vertelt jou alles over het object of de locatie. Mooie uitzicht hier en daar en echt de moeite waard om foto's te maken. De audiotour duurt zo'n 1,5 tot 2 uur afhankelijk van in hoeverre jij geïnteresseerd bent over de geschiedenis van het kasteel. Daarna zijn we rustig naar het stadje Ettelbruck gereden voor een kleine wandeling en een lunch. Een broodje tartaar . . ik kan er maar niet aan wennen. De vele uien in het tartaar doen veel goeds. De camping in Ingeldorf bestaat nog steeds weliswaar onder nederlands beheer maar het is er nog en zelfs veranderd. Stonden we met de tent in de jaren negentig dicht bij het riviertje, anno 2015 mag je door een oerwoud van gras naar het water begeven om een hengeltje uit te gooien. Bovendien is het oude terrein direct aan het water veel lager gelegen dan het huidige kampeerterrein. En is de oude was-en toiletgebouw vervangen door nieuwe, helemaal achterin op het terrein is er een tweede bijgebouwd. Niets mis mee met deze camping. Je krijgt meteen de kriebels als je hier loopt. Nostalgie, precies 25 jaar geleden op deze camping begonnen en daarna nog 5 a 6 jaren op deze camping gekampeerd met onze bungalowtent. Camping "De Grit" een camping om niet te vergeten.

Het Müllertal Schiessentümpel is richting Echternach rijden via Diekirch. Maar de TomTom kiest een andere route. Festiviteiten? Neen . . het is druk maar geen festiviteiten in het Müllertal. Het lokale restaurant heeft een grote barbeque op het terras, misschien vandaar. We parkeren de auto en gaan wandelen door het bos naar de Schiessentümpel. Dit is een brug met een kleine waterval. Veel toeristen hier en het water is niet echt schoon. Een nabijgelegen camping met veel nederlanders vinden we ook niet echt een plek om een kop koffie te nemen. Daarom zitten we even bij de auto voor een drink - en peukenpauze. De opklapbare stoeltjes in mijn kofferbak zijn handig. Als de nood hoog is, is dat best vervelend als jullie begrijpen wat ik bedoel. Dan is zitten echt een luxe. Het is nog ruim 50 km rijden naar Eschdorf en binnendoor is niet echt een optie maar waarom niet naar Larochette? Het ligt op de route naar Wiltz en Eschdorf en . . het is maar 10 km rijden naar Larochette vanaf het Müllertal. De eerste beste parkeerplaats is snel gevonden en ook nog plek. Gratis! Dat is fijn. Nu nog iets van een . . je weet wel. Veel motorrijders en vooral bij een restaurant die meteen opvalt door een groot terras waar veel gasten zitten. Het is nu bewolkt en ik voel kleine druppels als we aan deze zijde van de Rue du Medenach blijven en naar een hotel lopen waar ik misschien even iets kwijt kan. Het hotel is groot en als we binnenstappen zien we slechts één echtpaar dineren in het restaurant. Ik met mijn stomme kop meteen vragen of we hier ook kunnen eten. Jeetje, die man is chagrijnig, er kan geen glimlach van af. Weet je wat . . dacht ik . . ik ga even eieren leggen, daarna drinken we wat en we gaan op zoek naar een gezelligere eettent. Zo gedacht zo gedaan. We hebben drinken besteld en daarna zijn we als de weerga weggegaan. Die eigenaar of wat hij ook wezen mag is niet vriendelijk. Jawel . . daar in dat tentje schuin tegenover aan de andere zijde van de Rue du Medenach is het misschien veel gezelliger. En dat is het ook. Nederlanders zijn alom te vinden in Luxemburg dus hier ook. De kabeljauw met champignonsaus is echt een aanrader. Ook de bediening is prima, chaotisch maar met een vleugje humor. Natuurlijk is het stress voor hen maar ze krijgen ook een royale fooi van ons. Niets mis mee met deze restaurant. Een fantastische sfeer en een grandioze inrichting waar je meteen thuis voelt. En daarna naar Eschdorf en dat is nog ruim 36 km rijden. In Eschdorf blijven we nog een kop koffie drinken. Inmiddels is het al donker. Ook hier in Luxemburg is het oppassen geblazen 's avonds op de weg in verband met de wildlife. Spannend om in het pikkedonker de korte route naar Wiltz te nemen . . maar als je rustig rijdt is er niets aan de hand. Daar waar ik groot licht kan gebruiken doe ik dat ook. Morgenochtend komen Mike en Maureen onze kant op. Dan rijden we gezamenlijk naar de grens. Een leuk weekend hebben we weer gehad.

17 Mei

We mogen niet klagen met het weer. Is het restaurant al open op deze vroege zondagochtend? Weet je wat? We gaan even een ochtendwandeling maken. Eerst naar het kasteel en dan naar beneden naar Rue du Aout 31, 1942, daar staat een monument. Op de binnenplaats van het kasteel is het rustig. De scouts overnachten hier aan hun geparkeerde busjes te zien. Een museum over het Ardennenoffensief is hier ook. Dat is nou jammer. De volgende keer dan misschien. In Bastogne staat ook een grote museum over dit offensief, ik denk dat het dit keer niets van komt. Dwight Eisenhower was op 8 november 1944 in Wiltz. Een monument is aan hem opgedragen. Ontbijten! De broodjes en de croissantjes zijn prima. En ik hou van zoete beleg op de vroege ochtend. Aarbeienjam met boter op een verse croissantje en natuurlijk koffie. Eitjes mag je zelf koken. Gebakken eitjes of omelet is op "bestelling". Niets extra kosten hoor . . ze komen vragen of je een spiegelei of omelet wil. Onze kleine reiskoffer is al klaar voor vertrek. Mike en Maureen zijn inmiddels gearriveerd als Petra bij de receptie uitcheckt en ik met onze bagage naar de auto loopt. Eerst een pompstation zoeken. In Wiltz weet ik 2 te vinden. De eerste blijkt gesloten te zijn, het is immers zondag. De tweede is open en tevens op onze route naar huis. De TomTom leidt ons via prachtige wegen naar de grens. De Osmand app op onze mobieltjes laat het afweten als we het land Luxemburg verlaten. Voordat we afscheid gaan nemen van de Buttlers zoeken we eerst een brasserie of iets dergelijks voor een koffie, thee en broodjes maar helaas er zijn amper van die zaakjes te vinden. Jawel er is eentje maar die is open maar nog niet voor het publiek. Helaas! Dan maar afscheid nemen en rustig naar de grens rijden. Voor ons is het nog geen 5 km rijden naar de snelweg A27/E42 naar Mamedy, Spa, Luik, Maastricht etc. Het weer is schitterend, druk en veel nederlandse motorrijders richting huis. Lekker om weer thuis te zijn.