Kreta 2006

1/9
Het voelt meteen frisjes aan, Heraklion, Kreta. Chaos in de aankomsthal. Een vlucht uit Düsseldorf heeft prioriteit. We moeten iets langer op onze koffers wachten.
Buiten bij de uitgang is het een bende. Rijen wachtende toeristen. We hebben busje B, ergens daar in het midden tussen al die andere.
Wij hebben vakantie doch onze hostess ook, blijkt achteraf. In verband met de drukte komt ze bijspringen.
Een rit van bijna 45 minuten naar Koutoulafari,  nabij Chersonissos, dan omhoog naar onze appartement. Best veel trappen in dit complex, Dedalos Village genaamd met een hele dikke receptioniste, die wij in eerste instantie niet zien, hoe is dat nu mogelijk.
In het appartement een rioollucht of niet, een vochtig doekje op de putdeksel in de badkamer doet wonderen.

De middaglunch is eenvoudig. Veel groenten en knoflook en de rode wijn mag er best wezen.
Geen probleem, de wandeling naar beneden, naar een drukke Chersonissos en het waterpark met een bungee jump installatie. De wandeling terug valt tegen.
Toch nog vermoeid van de vliegreis.

2/9
Je ziet het meteen, een gladjanus, die man van autoverhuurbedrijf Hertz. Hij is een half uur te laat. Wat blijkt, de huurauto staat al op de parkeerplaats, een witte Suzuki Vitaro. Eerst foto's maken voor de verzekering, daarna een korte uitleg. Hoe de "berg"schakelbak werkt mogen we zelf uitzoeken, het is te gek voor woorden.
Enfin, wij nemen zijn uitleg voor lief.

Het Lassithi plateau, hier moet je zijn als je van rondjes rijden houdt en andere toeristen houden er kennelijk ook van want die komen we herhaaldelijk tegen. Op één of andere manier rijden we toch telkens een afslag mis. De wegenkaart is summier, in een supermarkt gekocht, wat willen we nog meer?
Wel een raar gezicht overigens, we zijn in Kreta en toch rijdt de chauffeur met een jas aan, de bijrijder voorin en de 2 dames achterin dragen een dikke trui. Bewolkt en koud dat het is, Kreta september 2006, wat doe je ons aan?

Veel wind maar geen windmolens, dit kan niet waar zijn, een open vlakte ( plateau ) en helemaal geen windmolen of iets wat er van over is, te bekennen.
Blij dat we weer buiten het plateau rijden, hier schijnt tenminste de zon, bizar.
Chersonissos, 18 jaar geleden later, heeft een beetje van haar charme verloren.
De 'breakwater' pier alleen al is een gedrocht geworden. En het centrum, is voor ons, "oudjes" te veel van het goede. Diezelfde avond is het veel leuker en gezelliger, boven in koutoulafari op een terrasje maar dan wel met truien aan.

3/9
Eerst Agios Nikolaos en vervolgens Sitia voor een korte pauze. De kustwegen zijn redelijk tot goed te berijden met heel veel plekjes waar men kan stoppen om te genieten van het uitzicht. Zo van ver gezien, is dit deel van Kreta heel mooi, behalve de stranden. De mooie stranden van Turkije zitten nog vers in ons geheugen, vandaar !!
Het kustplaatsje Vai is bekend om haar "Bounty" reclame met de palmbomen, kokosnoten en een parelwitte strand. Nu mogen wij de 3 laatstgenoemden iets minder vinden, dit reclamespotje van destijds heeft veel toerisme weten aan te trekken. Dit deel van het Eiland is als het ware overspoeld.

4/9
Het klooster van Arkadis, vanwege de geïsoleerde ligging boven in de bergen maakt het de autorit alleen al heel spannend. Veel smalle weggedeelten en haarspeldbochten met en zonder vangrail of betonnen muur.
Slechts een halfuurtje rijden naar Rethimnon, wat is dit een drukke stad en eigenlijk niet zo leuk. Parkeren midden in het centrum, dat is geluk hebben.
De pita broodjes hier zijn wel ontzettend lekker.

5/9
Van noord naar zuid op Kreta, van Chersonissos naar Lerapetra, onze 5de autorit alweer, tegen de klok in, eerst richting Heraklion om daarna af te slaan landinwaarts via Knossos naar Kastelli, vervolgens door berglandschappen met veel haarspeldbochten, door kleine pittoreske dorpjes, vervolgen we onze weg naar en langs de zuidkust. Op een gegeven ogenblik wordt het een onverharde weg en natuurlijk rijden we verder, er lijkt geen einde aan te komen aan deze onverharde weg, doch net na Lerapetra waar we een kleine stop maken, is er weer asfalt. Nu richting Agios Nikolaos voor een langere pauze. In dit plaatsje vinden we een fotowinkel waar we onze foto's op cd laten zetten. 5 Euro per cd. Niet duur dus.

6/9
Knossos maken ze onherkenbaar. Heel veel gerestaureerd. Jammer. Waar zijn ze mee bezig? Knossos is de echte Knossos niet meer.

7/9
Elounta of Elounda,
" Who pays the ferryman", wij niet in ieder geval. Commercie en nog eens commercie. Een enkeltje met de ferry naar Spinalonga ( Lepraeiland ) kost 17 euro.
Ook geen ECO pomp hier in de buurt. Overal zag men ze, behalve hier. We moeten nog terug met een ietsie bietsie benzine, door de bergen. Uiteindelijk toch een pomp gevonden, Euro 1,09 per liter, lekker goedkoop.

Een klein byzantijns kerkje in Krista nabij Lotia. In de achtertuin zit een klein oud dametje helemaal in het zwart gekleed. Ze verstaat geen engels of duits, doch begrijpt wel wat een euro is.
We kopen wat kleinigheden bij haar enigszins uit medelijden.

8/9
Eigenlijk hebben we geen plan voor vandaag. Een boottocht van Chersonissos naar Sissie? Kan niet, Sissie ligt in de buurt van Malia, dat is niet ver van Chersonissos vandaan.
Druk in Sissie? Dat valt achteraf best mee. Best een interessante plaats. Hier zien we tenminste nog iets van het oude Griekenland.

We leren het nooit. Restaurant Beying, de naam zegt het al,  is weer een typisch voorbeeld, nassi goreng met worteltjes, een geleiachtige kippesoep met heel veel maïs,
etc. Nooit meer en toch zullen we het nooit leren.
Weer een hevige discussie. Het korte lontje wordt steeds korter. Stoppen dan maar.

Fabrica is een aanrader. Yanez, de eigenaar vermaakt zijn gasten op een leuke grappige wijze en echt niet overdreven, hij is gwoon leuk.
Opvallend is hoe Yanez de cocktails maakt, alsof hij in een soort trance is, als een vogel die met zijn vleugels spreidt, een typische beweging, die alleen Yanez beheerst en geen ander. De felle discussie is vergeten.

9/9
Het Ida gebergte 2452 meter is indrukwekkend om te zien maar zo hoog gaan we niet met de jeep. Tot Angonia rijden we en niet verder. Hier en daar treffen we oorlogsmonumenten aan, ook in het restaurantje waar wij lunchen.
Een soort uitkijkpost met een taverne en een grot trekken onze aandacht maar niet voor lang.
Binnen in de taverne ziet het interieur er een beetje russisch uit. We verlaten deze taverne.
Maar buiten over de hoogvlakte uitkijken is adembenemend. Gelukkig maar.
De grot bekijken is nog een stukje verder lopen maar dat houden we voor gezien.

Herders en jagers. Herders zien we nauwelijks. De sporen van jagers daarentegen wel, al die kogelgaten in wegbewijzeringsborden zijn het bewijs.
Een hut voor hun overnachting, het is net een iglo, maar dan van steen en binnen stinkt het naar kadavers. Hoe houden ze het uit? We hebben geen jagers gezien, misschien zij ons wel.

10/9
Mitalos ligt niet ver van Sissie. Het is een echte vissersdorpje. Om in een restaurant vis te eten moet het visje een dag van te voren besteld worden. Geen aanrader dus als je honger hebt.

Er worden binnenkort zeilwedstrijden gehouden in Agios Nikolaos maar dan zijn wij alweer in Nederland.
We lopen naar de haven. Een grote ferry van Lane Lines komt net binnen. Een tumult van jewelste. De boegdeur gaat open. Leuk om te zien die ratjetoe van voertuigen, fietsers en voetgangers, die uit de ferry komen.  Maar ondanks het tumult en die chaos loopt het allemaal vlekkeloos, ook het inschepen.
Mensen van Lane Lines, gekleed in hagelwitte uniformen gaan iedere voertuig af, de vraag is of men elkaar goed kan verstaan i.v.m. de harde wind. Papier en nog eens papierwerk en dat allemaal voor de overtocht.

11/9
Matala ligt in het zuiden. Het staat o.a. bekend om haar Romeinse graftombes, welke zijn uitgehouwen in de rotsen. Het ligt pal aan zee.
Het strand is schoon en bestaat voornamelijk uit zand en kiezel. Veel zwemmers vandaag, i.v.m. het aangename zeewatertemperatuur geef ik hen geen ongelijk. Ik schat zo'n 20 á 22 graden, niet slecht voor de maand september.  
Een flinke klim om in het kleine centrum te komen en het oogt niet ongezellig met al die vele kraampjes en terrasjes. Hier hebben we schilderijtjes gekocht voor thuis als aandenken.

Op de terugweg naar Heraklion houdt de provinciale weg ineens op en worden we omgeleid dwars door een boomgaard. Dikke pret als we aan het einde van deze weg tot stoppen worden gedwongen, door een griekse boer op een tractor met in de kar een flinke vracht grote trossen druiven.
Gul dat hij is, we worden meteen overspoeld met trossen druiven. Het gaat allemaal zo snel, we weten geen raad en schieten in de lach. Het is ons wel opgevallen, de grieken in dit gedeelte van het eiland zijn veel vriendelijker, vooral de senioren.

12/9
Bijna elke ochtend is het bewolkt, vandaag ook. Behoed je je maar voor slecht weer, zeggen we, doch het valt allemaal best mee. Het is september, maar waarom klagen, aan de dagtemperatuur ligt het niet, het schommelt tussen 25 en 30 graden, nog 's zomers, nietwaar?
Voor de zekerheid het  "dak " dan maar weer opzetten. Wij of liever gezegd zij, krijgen een redelijke handigheid in.
We rijden naar Agios Galini, via Heraklion, door berglandschappen naar het zuiden. Het uitzicht op de 2-toppige Ida gebergte is werkelijk adembenemend. Geen besneeuwde toppen, helaas.

Een klein gezin/familie druivenplukkers druk aan het werk, laten door ons niet storen en nieuwsgierig volgen wij hun verrichtingen, trossen blauwe en groene druiven gaan in grote bakken en we mogen natuurlijk ook proeven.
Wat ook opvalt is een stelsel van flexibele kilometerlange waterleidingen, metertjes en afsluitertjes dat zorg moet dragen voor voldoende waterhuishouding in het veld, overal komen we ze tegen op de wijngaard.

13/9
Weer bewolking, het wordt gewoonte.
Vandaag richting Lerapetra, we zijn hier al geweest maar we willen het nog een keertje bezoeken, de lange boulevard heeft toch wel iets.  
Maar net als de vorige keer, niet echt veel te beleven in Lerapetra,
Op de terugweg naar Heraklion bezoeken we nog een klein klooster.
Ook gieren gezien en . . een snelheidskontrole. Dit is de eerste keer dat we de politie zo actief zien.
De borden max. 50 km/h hebben we gezien, anderen kennelijk niet. Ze moeten naar de kant. Wij hebben geluk.

14/9
Het centrum van Heraklion valt tegen, heel toeristisch, druk en veel smog.
Het fort is mooi, van een afstand wel te verstaan. Het wordt niet goed bijgehouden, zoals vele andere. Jammer.
Ook het Crete aquarium is niet echt de moeite waard om een bezoekje te brengen. Voor 8 euro p.p. hebben we meer van verwacht.
Morgen vliegen we weer terug naar Nederland.
Een laatste bezoek brengen dan maar in het centrum van Chersonissos.
Alleen maar slenteren, terrasje pakken, eten, drinken, slenteren etc.
Zo eindigt meestal onze vakantie. Voorbereiden op de vlucht van morgen.

15/9
Minder bewolking. Gaan we naar huis en het weer klaart meteen op. 37 Graden wordt het vandaag.
Doch de nazomer in Holland is ook niet mis, 25 graden !!. Goed nieuws dus.
Nog even bij Fabrica langs. De crepes zijn lekker, bang dat we in het vliegtuig verhongeren.
Daarna kiekjes maken van de plekjes en terrasjes waar we elke avond geweest zijn.
Om 11.45 uur worden we opgehaald. Een uurtje rijden naar Heraklion. Onze hostess van Arke Fly is daar ter plaatse en we worden meteen geïnformeerd m.b.t. inchecken. In de vertrekhal komen we nog een bekende tegen. De wereld is klein.
In Amsterdam moeten we heel lang wachten op onze koffers. En we denken sneller thuis te zijn door de eerste beste intercity zuidwaarts te nemen. Eindhalte is Den Haag.
Balen !!