Bali 2008 ( Singapore en Darwin )

31/8/2008

Take-off om 12.30 uur (na een half uur vertraging).

Werkelijk een goede service bij  Singapore Airlines. Voortreffelijk ontbijt, lunch en avondeten gehad en keus uit 2 a 3 verschillende soorten menu's. En om de half uur kwamen de vriendelijke steward(essen) langs met verschillende soorten frisdranken en alcoholische dranken. Men hoefde dus niet om te komen van de dorst. Mijn ontbijt (schrik niet) was bami goreng met garnalen en kippevlees. Zelfs sambal zat erbij. Alles kan bij Singapore Airlines.

Wat zitcomfort betreft, beenruimte was redelijk maar het kan altijd beter. Af en toe de benen strekken is een must.

 

01/9/2008

Aankomsttijd 06.23 uur lokale tijd ( 00.23 uur ned. tijd).

We hoefden niet lang te wachten op onze bagage en gelukkig ook geen oponthoud gehad bij de douane.
De ‘shuttle’ kwam om 08.10 uur .  Na ongeveer een half uur durende rit naar het hotel Furama Riverfront, inchecken en 1 uur dutten konden we de stad een beetje gaan verkennen. Veel hoge gebouwen in de stijl van New York maar ook heel veel groen en toen het zachtjes begon te regenen wisten we waardoor het kwam. Een drukkende vochtige warmte. Ik schat zo'n 30 a 31 graden.

Dezelfde middag hadden we 3 excursies geboekt. De Sentosa Island tour, de City tour en een Citynight tour.

Achteraf hadden we  beter op eigen gelegenheid kunnen gaan. Het ging allemaal te haastig en te snel.

Wat hadden we gedaan?  We zijn met de kabelbaan naar het eiland gegaan, dolfijnenshow gezien,  het zeeaquarium(underwaterworld)  bezocht maar ook kennisgemaakt met de leeuw van Singapore.

Zie ook:  www.sentosa.com.sg

 

02/9/2008

Ik was een begin van het reisverslag aan het maken en moest toen snel stoppen ivm. de citytour.

Ontbijten moest dus snel gebeuren want een bus voor de Citytrip stond al klaar. We waren keurig op tijd 09.00 uur. 

Zoals ik reeds schreef het ging allemaal veel te snel, te haastig, kortom chaotisch..

De indiase wijk  Little India en de chinese wijk China Town zijn best interessant en we willen deze voordat we richting Bali vliegen nog 1 keer een bezoekje brengen. 

Orchard road ( van Leo Sayer ), eigenlijk ietsjes te ver om te lopen vanaf ons hotel  ca. 30 minuten en dan met een lokale gids want anders hadden we nog langer over gedaan, is leuk om een keer gezien te hebben. Ongeveer te vergelijken met de Champ D’Lysee in Parijs, heel druk,  veel verkeer en heel duur. Op de terugweg werd het weer niet al te best en hadden we een taxi  genomen.(07.45 uur lokale tijd)

 

 

03/9/2008

We hadden ons verslapen. Mijn schuld. Tot half 3 bezig geweest met het uitzoeken van de foto’s voor publikatie op de site.

Ontbijten moest dus weer rap gebeuren want we wilden nog het centrum in. We hadden nog maar krap 2 uur. 

Clark Quay, Little India of China Town ? 

Het werd Orchard road (het had toch wel iets), vandaag ca. 20 minuten over gedaan.

Vergat nog te vermelden dat wij met de Citytoer ook een bezoekje hadden gebracht in de botanische tuin en jammer genoeg maar voor 45 minuten want er was veel meer te zien. De Orchidee is hier populair.  Heel veel soorten kan men hier aantreffen.

Zoals ik al schreef, men moet Singapore een keer gezien hebben. Het is een moderne stad waar het bruist van het zakenleven. Van de oude cultuur is helaas nog maar weinig van terug te zien. 

Om 13.30 met de shuttle-bus naar het vliegveld.

Gelukkig niet al te lange rijen bij de incheck balies en douane. We maakten ons wel zorgen over het weer. Het zag er dreigend uit. Een tropische storm misschien?  De vlucht zal wel heftig worden. Het is bekend dat vooral hoog boven de eilanden heel veel turbulentie voorkomt.

Achteraf viel het wel mee. Het onweerde maar tijdens de vlucht merkten we nauwelijks iets van doch het duurde wel ca. 45 minuten voordat de stewardessen hun seats mochten verlaten.

Let op het gedrag van de stewardessen. Als ze nerveus zijn dan is er werkelijk iets aan de hand.

19.15 uur (lokale tijd) landing op Bali na precies 2 uren vliegen. Terug van heel lang weggeweest?

Een douanier vroeg nog of ik maleis kon spreken. Die is een grappenmaker.

Wajang stond ons al op te wachten. De komende dagen zal hij onze chauffeur/gids zijn.

Alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Security bij de hoofdingang van het hotel en ook de onderkant van de auto werd gekontroleerd.  

 

04/9/2008

’s Morgens de draadloze internet aansluiting geregeld.

De planning is om Kuta en Kuta beach te verkennen maar dan pelan pelan. ’s Ochtends is het al warm zo’n 27 a 28 graden en gelukkig staat er nog een beetje wind.  In de middag is het misschien niet meer uit te houden.  Eerst acclimatiseren( to adapt) en zorgen dat je in het begin rustig aan doet want anders kan je ziek,  misselijk of oververmoeid raken.

Kuta is erg druk, veel verkeer en stankoverlast. Ook Kuta beach ziet er niet echt van ‘het’ uit. We hebben een veel mooiere boulevard en strand verwacht. Bovendien constant lastig gevallen door strandventers. Van alles en nog wat wordt er aan waar aangeboden en zelfs ook een nekmassage. Sommigen denken dat ik uit dezelfde ‘streek’ komt. ‘Soeda habis Heineken’  oftewel Heineken bier is al op.

Wat kost het nou eigenlijk?  41.000 roepia =  euro 4 ( is ruw gerekend het moet eigenlijk 41.000*1/1000*1/12) voor een flesje import Heineken. Voor de balinese bier de ‘Bintang’ betaal je 17.000 roepia wat net zo lekker smaakt.  Drank en buitenlandse gerechten zijn over het algemeen duur ( vooral in Kuta ). Maar daarentegen zijn lokale gerechten als nasi goreng  weer spotgoedkoop, het varieert van 37.000 tot 50.000 roepia.

Ook al die stapels biljetten van roepia’s is even wennen. Uitkijken geblazen dus bij het betalen.

Even afgezien van het schitterende weer hebben wij nog niet echt het idee dat we op Bali zijn.  Het is ook niet dat chaos in het verkeer (elkander kris kras inhalen met veel geclaxoneer) want dat treft men ook aan in de zuideuropese landen. Noch rijstvelden noch tempels te bekennen in dit drukke deel van Bali.   

Daarom niet veel foto’s gemaakt.

 

05/9/2008

Wayan voelt zich weer een beetje beter. Gelukkig maar. Alleen maar in de omgeving van het hotel blijven zien wij niet zo zitten. Vooral de dames want die snakken naar sportieve activiteiten. Parasailing en snorkelen bijvoorbeeld, niet echt sport maar toch bezig zijn. Dus eerst ‘sporten’ .  Daarna brengt Wayan ons naar een mooie zandstrand in Nusa Dua met niet al te veel toerisme. Voor 100.000 roepia heb ik me hier een halfuur durende bodymassage ( met kleren aan ) laten geven.

Na de lunch, ik een sandwich menu met gebakken tempe ( de anderen hebben iets met tonijn genomen) rijden we naar de rotstempel van de apen de Pura Luhur Ulu Watu. De ligging is spectaculair, gebouwd op een uitstekende steile rotswand. Bij de ingang krijgen de dames een sarong toegereikt want blote benen moeten bedekt zijn wanneer men tempels bezoekt. En de apen zijn brutaal en soms agressief vooral als men ze te eten geeft. Bovendien zijn het gewiekste dieven. Zonnebrillen en oorbellen zijn populair. Een fles water wordt zo maar plotseling uit mijn handen gerukt. Ik was gewaarschuwd.

Ook de kecak dansvoorstelling(apendans) bijgewoond. Het verhaal over Rama, zijn vrouw Sita en zijn broertje Laksamana in 4 bedrijven. Het woord kecak is afkomstig uit een koor van mannen die de dans begeleid zonder muziek of gamelan. ‘cak cak cak . . . ‘Een monotoon geluid en toch heel bijzonder. Ik heb deze ook met de videocamera opgenomen.

’s Avonds naar Jimbaran ( ligt aan de westkust) gereden. Het plaatsje is bekend om haar vele visrestaurants direct aan het strand en daarom gegrilde garnalen, inktvis en snapper( een soort baars) gegeten. De smaak is in een woord, geweldig.

 

06/9/2008

Ubud is onze bestemming voor vandaag. Het landschap is afwisselend en uiteraard met veel groen. Prachtig zijn die palmbomen en bananenbomen. Ik ben geen expert maar ik zie zoveel mooie bloemen en planten in allerlei kleuren en geuren werkelijk een paradijs. Voor schilderijen, zilversmederijen, batik en houtsnijwerk moet men in Ubud zijn. De beste houtsnijwerkers zijn hier te vinden.

En uiteraard afdingen als men iets koopt. Het moet leuk en aardig blijven. Ongeveer 10%  is standaard en er is voor ieders wat wils.

In ieder geval in deze omgeving hier en daar ook mooie rijstvelden gezien. De komende dagen gaan we de drukke steden (we komen alleen terug om te slapen en als de afstanden te groot worden gaan we lokaal overnachten) verlaten en meer het binnenland verkennen. Voor morgen 7 september lassen we een pauze in om even bij te komen en om alles op een rijtje te zetten. En hebben we de smaak al te pakken? Ik denk van wel. Als wij mogen kiezen tussen  Singapore of Bali dan staat onze keuze al vast.

En hoe is Balinese cuisine?

Voortreffelijk. Ik ben niet altijd even gemakkelijk wat eten betreft .Vergelijken doet men snel en wat ik vroeger gewend was dat proef ik hier weer terug. De nasi goreng, de pepes ikan, de ikan bakar, de gado gado , de soto ayam en de garnalen, werkelijk te veel om op te noemen allemaal in 1 woord geweldig.     

 

08/9/2008

De rit naar onze volgende bestemming is prachtig. Door dorpjes en landschappen naar Goa Gajah. Het is allemaal groen en nog eens groen. Palmbomen en rijstterrassen in de verte en als men door de dorpen rijdt dan lijkt het net of de tijd stil heeft gestaan. Het is fantastisch al die tempels naast die kleine huisjes. Elk huisje heeft een tempel en die tempel ziet vaak beter uit dan het huisje. Offers en nog eens offers. 10 dagen van te voren bereiden de dorpelingen zich al voor een ceremonie, begrafenis (doden worden verbrand ) of een huwelijk. Ze doen veel met bloemen, planten en natuurlijk ook met eten en allemaal voor hun goden.

Goa Gajah oftwel de olifantengrot. Een 11de eeuws oude grot en in 1923 herontdekt door een  nederlandse archeoloog. Zijn naam ben ik vergeten. De gids weet alles over de grot te vertellen doch valt soms weer in herhaling terug. De ingang van de grot doet me denken aan een demonengezicht. En aan de buitenkant van de grot ziet men dieren in de rots gehouwen zoals een schildpad, aap, tijger, krokodil etc. Men moet echter wel goed kijken.

In de grot zelf wordt bijna elke dag gemediteerd door de hindoes. Het begint bij volle maan tot de volgende volle maan en dan elke dag 7 uren.

Buiten de grot staan 6 stenen nimfen die water spuiten in het bekken. Met het water mijn gezicht en handen gewassen. Misschien wel goed voor mijn huid want al het water in de tempels is heilig en geneeskrachtig water zeggen de balinezen. Waarom dan niet even proberen.

Ook hier wemelt het van de verkopers. Gewoon netjes blijven, lachen en doorlopen.

Gunung Kawi oftwel koningsgraven.

De graven liggen midden tussen de rijstterrassen (sawa’s) in een steil ravijn. Ze zijn gehouwen uit zwarte rotsgesteente.  Het gaat om de rustplaatsen van een koning, zijn beide vrouwen, zonen en zijn naaste dienaren. Het is een flinke afdaling en daarna weer terug. Het is gelukkig bewolkt. De klim terug is dus te doen.

 

Gunung Batur.( vulkaan 1700 m)

Een dorp in de buurt Penelokan geheten of zoiets doet zijn naam eer aan want letterlijk vertaald betekent het ‘uitzichtspunt’. We hebben hier gelunched ( Lakeview Restaurant ) met een adembenemende uitzicht op de vulkaan de Gunung(Berg) Batur. Het is hier altijd bewolkt , dus minder warm en men kan vele mooie foto’s en video-opnames maken. Ook ligt naast het vulkaan het Batur meer. Men kan daar boten huren of  rondvaarten maken.

De laatste uitbarsting was volgens onze gids in 1962 maar ik meen ook 1994 te hebben gehoord.

De uitbarsting ging gepaard met een 5 km lavastroom rondom de vulkaan. Het is hier en daar nog wel wat van te zien. In ieder geval veel groententeelt rondom de berg.

Jammer genoeg ook hier veel opdringerige venters en verkopers.

Af en toe fastfood naar binnenwerken is ook niet slecht. Naar Mac Donald waar men ook rijstgerechten kan eten. Grappig.

 

09/9/2008

Nico heeft last van zijn maag en blijft vandaag thuis. Had de vorige dag biefballetjes in stroganofsaus gegeten. Met al die sausjes is het oppassen geblazen, vind ik.

Ground zero in Kuta.

Een grote gedenksteen ter nagedachtenis voor de slachtoffers van de bomaanslag in oktober 2002 midden in het centrum van Kuta waarbij ook nederlanders waren omgekomen.

Intussen zijn er al 3 aanslagen geweest. De laatste was in Jimbaran.

 

Taman Ayun.

De tempel wordt omgeven door een gracht waarin lotussen groeien.

Op 3 verschillende etages en door een muur omgeven staan een groot aantal altaars, schrijnen, paviljoens, grote en kleine pagoden met diverse daken. Op wikipedia vindt men meer informatie over deze tempel. Het schijnt een van de mooiste tempels op Bali te zijn.

Bij de hoofdingang wordt Wayan’s id-pasje door de polisi (politie) ingenomen. Alles wat uniform draagt is hier heer en meester.

Zonder een speciaal pasje mag hij geen toeristen in tempels begeleiden. Hij moet voor de rechter verschijnen en hoopt met een geldboete van af te komen.

Ook toevallig. We maken een ceremonie mee in deze tempel. Op het looppad rondom de gracht mogen we de ceremonie gadeslaan. Hiervan foto’s en video opnamen gemaakt. 

 

Tanah Lot.

De tempel is op een rots gebouwd. Bij vloed spoelt de zee om de rots heen.

De tempel is een voorpost tegen de gevreesde machten van de onderwereld en tegen de demonen die in de zee wonen, zeggen de balinezen. De tempel is opgericht door eenHindoeheilige. Volgens de legende voer deze heilige in een schaal gemaakt van kokos van Java naar Bali om het hindoeisme op het eiland te verspreiden. Tenslotte trok hij zich terug op het kleine rotseiland om te mediteren.

Laat in de middag gaat de zon achter de tempel onder, een schouwspel die wij uiteraard niet laten ontgaan.

In de holtes van de rots huizen zeeslangen maar wij hebben ze niet gezien.

10/9/2008

Toch maar thuis blijven, uitrusten en klaarmaken voor de vlucht naar Darwin, Northern Territory Australia. Om 18.15 uur lokale tijd arriveren we op het vliegveld  Ngurah Rai in Denpasar.

Inchecken is geen probleem. De stapel immigratiekaartjes daarentegen niet. Die van mij is in de engelse taal die van de anderen in het maleis. Bij het binnenkomen van een land moet zo’n kaart ingevuld worden zoals paspoortnummer, naam, land van vertrek/aankomst, reden van bezoek, vluchtnummer etc. Bij de incheckbalie of in het vliegtuig krijgt men het uitgereikt.

Maar als we de immigratie/emigratie dienst passeren blijkt uit de papieren dat wij illegaal op Bali zijn. Er zijn bij binnenkomst zo veel briefjes en stempels gegeven dat we door de bomen het bos niet meer zagen. 1 Dag zijn we illegaal op Bali en dat kost ons 200.000 rp elk (€20.00). In plaats van 7 dagen moet het 8 dagen zijn. We krijgen een nieuw papiertje met stempels (een half uur wachten, pelan pelan). Na de derde en tevens laatste bagagecontrole wordt het papiertje ons afgenomen. Het is niet te geloven. Heel veel werk voor dat papiertje en een paar meter verder wordt het papiertje weer ingenomen. Kassa.

Niet met Qantas Airways maar met Airnorth (ook van Qantas) en ongeveer 2½ uren vliegen naar Darwin National Airport.

 

11/09/2008

Om 01.15 uur lokale tijd geland. Tijdsverschil met Bali is 1½ . Geen problemen bij de aussie douane. Gelukkig maar. Ingewijden begrijpen me.

Transfer naar onze accommodatie met de airport shuttle bus (AUD20,00 open retourticket).

We are in the land of down-under een vreemde gewaarwording.

Laat opgestaan en na het onbijt direct de stad in.

2 Excursies geboekt voor de Litchfield en de Kakadu National Park.

Ruimte en nog eens ruimte en alles is zo groot opgezet, brede straten en wegen, grote tuinen en parken, winkelcentra en huizen. Ze hebben hier ruimte zat. En die auto’s uit de serie McLeod Daughters ziet men hier veel rijden. Alleen het merk Holden niet gezien.

Darwin is de hoofdstad van the Northern Territory. In 1940 platgebombardeerd door de Japanners en in 1974 weggevaagd door een tropische storm.

Veel monumenten en gedenkstenen uit de tweede wereldoorlog te zien her en der verspreid in het centrum.

Zie voor Darwin ook http://www.tripadvisor.com/Tourism-g255066-Darwin_Top_End_Northern_Territory-Vacations.html

Wat het weer betreft alleen maar goeds. Geen bewolking en heet maar wel vochtige warmte. De lente is net begonnen. Ik denk dat het nu zo’n 40 graden is. Hoe hoog zal de temperatuur  in de zomer wel niet zijn? Mooie vogels hier in de vrije natuur. Veel agaponis, als ik me niet vergis (een papagaai-achtige) en allerlei andere soorten. Helaas ik ben geen kenner.

 

12/09/2008

Litchfield Park.

Een wilde oase met watervallen, ravijnen, regenwouden en grote termietenhopen.

75% zit onder de grond, een stelsel van gangetjes en kamertjes. Het stuk boven de grond werkt als koeling en men ziet ook duidelijk de koelvinnen.

Zwemmen in de verschillende poelen zonder gevaar voor krokodillen, dat is hier mogelijk. Maar ik vertrouw het niet, ik blijf wel op het droge.

 

13/09/2008

Kakadu Park

1 dag is te kort doch de boottocht door het moerasgebied Yellow Waters Creek vind ik toch een unieke belevenis.

Krokodillen gezien. De Johnstoni ( zoetwaterkrokodil) en de Estaurine (zoutwaterkrokodil) komen hier alleen voor. De Estaurine is agressief en heeft al enige dodelijke slachtoffers gemaakt. De rangers houden een oogje in het zeil. Drijvende plastic ballen (skippy bal) met aas (gevogelte) geven aan dat de kust veilig is en gezwommen kan worden. Ook niet te dicht bij de waterkant staan. De Estaurines zijn razendsnel. Binnen 2 meter afstand maakt men weinig kans tegen deze monsters. In dit gebied worden ze zo’n slordige 5 meter.

 

Een wandeling langs de eeuwenoude rotstekeningen aan de Nourlangie Rock is voor veel bezoekers een hoogtepunt. Wij hebben hier ook veel foto’s gemaakt.

Vanwege de natuurlijke en culturele betekenis is het park als werelderfgoed onder bescherming geplaatst. Aboriginals houden het park in stand en sommige gebieden houden ze gesloten voor het massatoerisme. Gelukkig maar.

Kangeroes en koala’s niet gezien maar wel de wallabies en de haviken.

Bovendien gebeuren kleine bosbranden hier vaak.

 

16/09/2008

Gisteren een rustdag gehouden.

We besluiten maar weer om de drukte op te zoeken in Denpasar.

De pasar badung is een drukke kleurrijke markt. Aanvankelijk denkt men aan markttentjes zoals wij die kennen maar deze bevindt zich in een enkele verdiepingengebouw. Beneden verkopen ze groenten, fruit en vis (geur is verschrikkelijk in deze hitte) en boven de sector kleding, levensmiddelen en huishoudelijke artikelen. De dames inhaleren om beurten een “Vicks” stick om een beetje te kunnen ademhalen want de stank is niet te harden. Hygiene staat hier niet echt in een hoog vaandel.

Het Bali museum in 1932 door Nederlanders gesticht geeft een uitgebreid overzicht van de cultuurgeschiedenis van het eiland tot en met het heden.

Een zwarte periode vond plaats in 1906 en staat bekend als de puputan(amokaanval) van de Radja en zijn gemeenschap tegen de oprukkende nederlandse koloniale troepen met de gruwelijke massamoord als gevolg.

Daarnaast ook een grote verzameling aan topengmaskers, wajangpoppen, barong- en rangdafiguren gezien maar ook prachtige houtsnijwerken, religieuze cultusfiguren en voorstellingen van ceremonien uit het leven van de mens.

Zo veel te zien in een kopie van het vorstenpaleis en zo veel informatie in zo’n kort tijdsbestek dat we maar besluiten om richting het monument Perjangan Rakyat te gaan.

Het monument is prachtig.

 

18/09/2008

Tenganan, een prehistorische enclave, een reis terug in de tijd.

Een gemeenschap waar nog oeroude Balinese tradities in stand worden gehouden met haar eigen regels en wetten. Ze kennen nog het kastensysteem met een streng hierarchische structuur. Men zou het haast kunnen vergelijken met het communistisch regime. Het hindoeisme heeft geen invloed op deze oeroude tradities gehad. Bijvoorbeeld hun doden worden niet verbrand en het trouwen met een man of vrouw uit een ander dorp is verboden.

Voor de geinteresseerden twee uitstervende kunststromingen: met de hand weven van de dubbele ikat en het kopieren van oud balinese teksten op bladeren van de lontarpalm.

De kunst van het weven is de schering en inslag zo goed mogelijk in overeenstemming te brengen om de gewenste motieven en kleuren te krijgen. Voor de Tenganezen hebben de stoffen een grote betekenis in hun religieuze leven.

Bij de lontarbeschildering gaat het om heilige balineze teksten die met een ijzeren pen in de bladeren van een lontarpalm gekerfd worden.

Tirtagangga, het water van de Ganges

Bezienswaardigheid is het waterpaleis. Chris Zeegers is hier geweest met het programma Yorintravel en heeft zijn opnamen op youtube gezet.  

 

Goa Lawah of vleermuizengrot.

De grot wordt als heilig beschouwd. Voor de grot wordt regelmatig offers gebracht. Aan de ingang ligt een van de nationale tempels van Bali.

Elke tempel heeft zijn eigen goden en de goden beschermen de mensen tegen het kwaad, onheil etc. Als er iets vreselijks dreigt aan te komen dan gaat men naar zo’n tempel en brengt men regelmatig offers aan deze goden om te vragen voor bescherming.

Voor de allereerste keer hebben wij slecht gegeten. Een keten van “Lotus” restaurants maar deze behoort denk ik tot een van de mindere.

 

19/09/2008

Naar Lovina (noordkust) om dolfijnen te kijken. Een lange rit van 3 uren voor de boeg. Om dolfijnen te zien moeten we vroeg op en daarom blijven we in Lovina overnachten.

Op de heenweg  keren we aan bij de tempel Puru Ulun Danu gelegen aan het Bratanmeer (heilig bergmeer). Dit meer brengt leven, haar water bevloeiit de vele bergakkers. Door de hoge ligging is de temperatuur aangenaam en de vele bewolking doet daar geen afbreuk aan.

Een godin(de naam is mij ontgaan) van de meren en de rivieren wordt in deze tempel vereerd.

 

20/09/2008

In Lovina is het benauwd en erg warm. Nauwelijks een zuchtje wind en toch zitten we in een hotelletje aan zee. Een vulkanisch zandstrand (grijszwart van kleur) en geleidelijk aflopend naar zee. Voor de kust ligt een rif waar men zich in vissersbootjes naar toe kan laten varen om te snorkelen.

’s Morgens vroeg al gewekt door een klaagzang(eerste gebed) van de islam i.v.m. de vastentijd. In ieder geval op tijd voor de dolfijnentocht.

De bootjes brengen ons enkele kilometers van de kust vandaan en mogen wij getuige zjn van een schitterende zonsopgang.

En helaas te veel bootjes met dolfijnspotters soms in formatie varend maar ook vaak kris kras door elkaar. Dat gaat niet goed. Maar ons geduld wordt beloond weliswaar van te ver af en of van te korte duur, wij hebben dolfijnen gespot. Of het tuimelaars zijn is moeilijk te zien. Ze zijn bescheiden en zwemmen in formatie. Door de opwinding en enthousiasme vergeten velen hun videocamera’s of fotocamera’s in de opnamestand te zetten.

Na ruim twee uren varen wagen we ons aan het ontbijt. Sommigen van ons nog doordrenkt van het zeewater tijdens de terugtocht.

Na het ontbijt een uurtje snorkelen. Alleen maar mooie en schitterende kleurrijke koraal en vissen gezien, heb ik me horen vertellen. Hun allereerste snorkelervaring voor de dames, maar ze doen het prima.

Eigenlijk willen we op de terugweg naar Sanur nog een bezoekje brengen aan de Gitgit watervallen (niet ver van Lovina). Maar we waren moe en versleten van de drukke zaterdagochtend. Daarom zijn we maar naar Sanur teruggegaan. Nog even napraten en nagenieten van de dolfijnen en het snorkelen tijdens de terugtocht.

21/09/2008

Ongemerkt gaat de vermoeidheid parten spelen en eigenlijk hebben we alleen maar gelopen, geslenterd, gewandeld, gezwommen etc. De ochtend dus in het appartement doorgebracht.

‘s Middags naar Canggu gereden en vandaar naar Echo Beach om naar een live band te kijken en te luisteren. Hele goede muzikanten, al 11 jaar samen en dat is ook goed te horen. Helaas  te veel hardrock in hun repertoire en mijn verzoeknummer “Hot” van Avril Lavigne wordt niet gespeeld.

Petra krijgt een beetje last van haar buik. Het zeewater in Lovina is misschien de schuldige. Voorzichtig drinken en eten blijft dus een must.

 

22/09/2008

Souvenirs en kleinigheidjes kopen in Kuta. Een drukte van jewelste in het centrum en natuurlijk overal security. Elke parkeergarage, winkelcentrum wordt bewaakt. Ook de auto wordt gecontroleerd. Tassen, videocameratassen worden gechecked als men een winkelcentrum betreedt. Hoe belangrijk het toerisme is voor dit eiland Bali is overduidelijk.

Nog zo’n grote bomaanslag als destijds in Kuta en Bali kan het toerisme wel vergeten.

 

23/09/2008

De dames wagen weer aan het parasailing. Dit keer een langer parcours in de lucht.

Het strand bij Seminyak waar men veel aan body-boarden doet kan mij niet bekoren. Eigenlijk heb ik niet veel mooie stranden gezien op Bali en misschien ben ik dat vulkanische grijszwart gekleurde zand niet gewend. Geen palmbomen en geen witte stranden dus zoals de foto’s in de vele reisbrochures het laten zien. En heel af en toe biedt de “vicks” stick een oplossing tegen die stankoverlast ondanks de verkoelende zeewind.

 

24/09/2008

Laat opgestaan. Geen Wayan deze ochtend. Wayan moet voorkomen. Zijn id-kaart is hem afgenomen bij de tempel Pura Gunung Ayun. Het kost hem 50000 rp. Zijn id-kaart krijgt hij terug en kan hij weer naar de bank.

Jimbaran staat op het programma. Het dorp met de vele visrestaurants langs het strand en die we alleen ’s avonds hebben gezien.  Maar achteraf toch niet gegaan. Uitrusten en voorbereiden op de reis terug naar huis.

Geen slecht idee om vandaag maar bij het zwembad te blijven.

’s Avonds naar Kuta gereden. Het restaurant “Warung Madee” zegt geen lobster(kreeft) te kunnen serveren. Dan maar de kingprawns. Een halve kilo(ongeveer 6 grote gegrilde garnalen) en helemaal niet droog, goed van smaak met veel knoflook, groenten en frites voor maar Euro 12,00.

 

25/09/2008

Vandaag koffers inpakken. ’s Middags weer bij het zwembad zonnebaden

en pisang goreng snoepen.

Over het algemeen is snoepen en eten op Bali helemaal niet slecht maar wel gericht op de toerist.

Sambal goreng tempé of tahoe goreng bijvoorbeeld kan je alleen bij de warungs kopen die langs de kant van de weg staan en dan ook nog voor heel weinig geld.

En dat geldt ook voor snoeperijtjes zoals klepon, rotti kukus etc.

 

26/09/2008

’s Morgens vroeg opgestaan. De laatste voorbereidinkjes getroffen voor de terugreis. 10.30 uur lokale tijd worden we door de taxi opgehaald. Het is ongeveer een half uur rijden naar het vliegveld in Denpasar. Eerst onze koffers sealen voor 20000 rp per koffer.

Lange rijen bij de incheckbalie voor de vlucht 13.10 uur naar Singapore. Maar aangezien wij de e-tickets via internet hebben gekocht mogen we naar een aparte balie dus geen lange rij meer voor ons.

Daarna nog luchthavenbelasting betalen 150000 rp pp. De derde tevens laatste controle : koppelriem af, alles uit de broekzakken, horloge af, schoenen uit, laptop uit de tas etc. en daarna de boarding.

Lunch aan boord: bami met kip. Ik ten minste. De anderen weet ik niet.

Na 2 uur komen we in Singapore aan en bij de douane weer het zelfde ritueel van controleren.

Onze vlucht naar Amsterdam vertrekt over 8 uur. Slenteren, drinken en internetten om de tijd door te komen.

 

27/09/2008

06.45 uur lokale tijd op Schiphol geland en belt (lopende band) 15 waar wij onze koffers kunnen halen.

De taxi kwam niet volgens afspraak.

Een uur gewacht.

Om 09.30 uur waren we thuis.

Oost west thuis best.